Papyrus

(13 klantbeoordelingen)

29,99 

Categorie: Tags: ,

Beschrijving

‘Dit proza laat op schitterende wijze zien waar onze wereld op gebouwd is. Op reserveren.’ ***** NRC

‘Dansend voort den geschiedenis van ie proza.’ Trouw

‘Vallejo beschrijft te prachtige, kleine hoofdstukken hoe den orale cultuur langzaam veranderde te eentje wereld waarin wij alles registreren.’ ***** den Volkskrant

‘Eentje sprankelende liefdesverklaring aan ie oplezen.’ VPRO Reisleider

‘Eentje duizelingwekkend proza.’ Nederlands Dagblad

‘Eentje feest wegens te oplezen.’ Ie Parool

Eentje krachtige ode aan ie schrijven woord. Vallejo legt op fascinerende wijze zwachtels tussen den moderne tijdstip plusteken oude teksten plusteken mythen.

Ie proza is eentje van den mooiste uitvindingen ter wereld. Met eentje proza kunnen woorden voort tijdstip plusteken ruimte zwerven, plusteken kunnen wij kennis opdoen overheen watten zichzelf bijvoorbeeld welnu dertig eeuwen geleden heeft afgespeeld.

Irene Vallejo neemt den lezer mee op trektocht voort ie leven van dit fascinerende gebruiksvoorwerp. Er zijn haltes op den route te den slagvelden van Alexander den Uitgestrekte plusteken te den villa van Papyri ten tijde van den vulkaanuitbarsting van den Vesuvius, te den eerste kennis bibliotheken plusteken werkplaatsen waar manuscripten werden gekopieerd plusteken te den kampvuren waar wederrechtelijk reserveren brandden. Onderweg verbindt Vallejo klassieke werken met den duizelingwekkende moderne wereld plusteken hedendaagse debatten: Aristophanes plusteken den rechtszaken tegen cartoonisten, Sappho plusteken den literaire stem van vrouwen, Seneca plusteken staatsbeleid.

Papyrus is eentje ongelooflijk avontuur met te den titelrol duizenden mensen diegene voort den eeuwen heen ie voortbestaan van ie proza hebben gewaarborgd: verhalenvertellers, kopiisten, illustratoren, vertalers, straatverkopers, leraren, spionnen, rebellen, nonnen, slaven, avonturiers plusteken boekverkopers. Ie is eentje prachtige, wervelende ode aan ie schrijven woord diegene laat zien hoe individuele levens plusteken maatschappijen wordt beïnvloed plusteken gevormd voort reserveren.

Te den pers:

‘Intact ja schrijven, bewonderenswaardig. Den liefde voordat reserveren plusteken oplezen klinkt voort te alle pagina’s van dit meesterwerk. Ik ben er zeker van dat dit proza lezen zou wordt, voort den lezers van vandaag, maar zeker zowel nog vele jaren daarna.’ Mario Vargas Llosa

‘Eentje ongelofelijk vrije, wijze plusteken uitgebreide trektocht voort den wereld van ie proza van den oprichting van den bibliotheek van Alexandrië totdat den val van ie Romeinse Rijk. Irene Vallejo heeft eentje uitzonderlijk ja, universeel plusteken uniek proza schrijven.’ The New York Times

‘Eentje heerlijk proza voordat lezers te alle soorten plusteken maten. Eentje ontroerende plusteken eigentijdse hommage aan ie proza voort eentje gedreven lezer.’ Babelia

Extra informatie

Taal

Vertaald door

Adri Boon

Druk

1

Verschijningsdatum

maart 2021

Afmetingen

Afmeting: 23,8 x 16,2 x 4,8 cm

Aantal paginas

536 pagina's

Aanbevolen leeftijd

12 – 100 jaar

Illustraties

Nee

Auteurs

Irene Vallejo

Uitgever

J.M. Meulenhoff

Bindwijze

Hardcover

EAN

9789029094207

Originele Titel

El infinito en un junco

Gewicht

928 g

Studieboek

Nee

Verpakking breedte

162 mm

Verpakking hoogte

48 mm

Verpakking lengte

238 mm

Categorieën

Wetenschap & Natuur Geschiedenis Populair wetenschappelijk Algemene & Wereldgeschiedenis Boeken

Boek ebook of luisterboek

Boek

Aanraders

Gezien in de media

Nieuw of tweedehands

Tweedehands

13 comments

  1. Sinds ik mijn allereerste woordjes kon lezen verslind ik boeken en wanneer ik tijdens mijn vele omzwervingen een boekwinkel passeer moet ik naar binnen. Uren dwaal ik rond in bibliotheken, rondneuzend en genietend van de geur van boeken. Irene Vallejo is ook zo een boekenliefhebster, ze studeerde klassieke literatuur en spendeerde jaren aan een onderzoek naar de geschiedenis boeken
    en bibliotheken. Papyrus is een samenvatting van haar bevindingen tijdens dit onderzoek.

    ‘Het lijken allemaal tekentjes, die letters, maar binnenin zitten stemmen. Elke
    bladzijde is een eindeloze doos vol stemmen’’.

    De volledige titel van Papyrus, de geschiedenis van de wereld in boeken is pas zichtbaar bij het openslaan van het boek. De ondertitel lijkt mij nogal misleidend gezien het boek vooral gaat over onze Westerse geschiedenis. Er wordt bijna niets aangehaald over andere continenten buiten Europa. Hierbij mogen we niet vergeten dat landen zoals China en Japan ook reeds een lange geschiedenis kennen van het geschreven woord. Maar wanneer we kijken naar deze ondertitel
    in de originele versie El infinito en un junco (het oneindige in het riet), is de link naar het boek makkelijker te maken. Er is een duidelijke connectie tussen het boek en papyrus, een rietsoort waarmee men in de Oudheid vellen maakte om op te schrijven. Het vormde bovendien een belangrijke basis van ons, in de Westerse wereld, geschreven woord. De auteur zal dus vooral de nadruk leggen op onze geschiedenis en niet deze van de wereld, zoals de Nederlandse titel zou
    doen vermoeden. Ze begint haar verhaal bij de uitvinding van papyrusrollen, die handiger zijn dan manuscripten op huiden van dieren. Via boeken neemt Irene Vallejo ons mee doorheen mijlpalen van onze geschiedenis.

    ‘Elke bibliotheek is een reis, elk boek is een paspoort zonder expiratie datum’

    Papyrus is pure magie. Iedereen zal het op een andere manier interpreteren, vertalen en verwerken. Volgens de één bevat het boek verschillende essays, nog iemand anders ziet het als een reisboek en er zijn zelfs lezers die het interpreteren als een avonturen verhaal. De auteur zelf omschrijft het als een mix van een essay, een queeste en een experiment met een avontuurlijk kantje in verweven. Ikzelf zou het inderdaad niet beter kunnen omschrijven. In het begin is het wat wennen aan deze schrijfstijl. Het lijkt wel alsof de auteur van de hak op de tak springt, maar eigenlijk schrijft ze de feiten en wat ze denkt neer zoals ze het zou zeggen. Het lijkt wel alsof ze naast je zit in een gezellige pub en haar verhaal aan je vertelt. Hierdoor lijkt het dan ook alsof ze van het een naar het ander springt en dat het geheel nogal onsamenhangend is. Eenmaal je haar stijl wat gewoon bent merk je pas hoe ingenieus het boek is opgesteld en waarom het reeds meerdere prijzen heeft
    gewonnen. Ikzelf had ook wat moeite om erin te komen. Maar eenmaal ik het wat gewoon was nam het boek mij mee op een magische reis doorheen de geschiedenis.

    Het verhaal begint razendsnel, met een stel ruiters die in het geheim op zoek gaan naar alle boeken van de wereld om deze toe te voegen aan de grootste bibliotheek ter wereld namelijk die van Alexandrië. Hier begint de auteur haar reis waarin boeken de hoofdrol hebben gekregen. Ze neemt ons niet alleen mee naar Alexandrië maar ook naar het oude Griekenland en Rome. Heel wat
    gekende werken worden aangehaald. Moeiteloos zal de auteur verbanden leggen tussen de grote klassiekers en onze moderne wereld, dit via film, debatten, cartoons, etc… . Zo zal zij bijvoorbeeld de link leggen tussen een eeuwenoud manuscript en de film Memento.

    Papyrus is een ware ode aan het boek. Het is een werk om te koesteren, te herlezen en na te vertellen. Een mustread voor boekenwurmen. Vier sterren
    ****

  2. Dat je zó sprankelend over de geschiedenis van het boek kunt schrijven had ik niet voor mogelijk gehouden. Een ‘geschiedenis’ van boeken door vele eeuwen heen klinkt al gauw alsof het waarschijnlijk wel een saai, sat stoffig werk zal zijn. Niets ins minder waar, dit boek is een feest om te lezen. De schrijfster heeft een weelde aan gegevens uit en over de oudheid weten op te diepen die ze op een perfect gedoseerde en speelse manier weet te brengen. Grote eruditie die niet verveelt of inmponeert, maar je alleen maar nog nieuwsgieriger maakt naar méér. Zeer sprekende vergelijkingen ook, van fenomenen uit de huidige tijd, met zijn iphones en laptops, met soortgelijke verschijnselen die al in de oudheid optraden. Deze schrijfster, een 42-jarige Spaanse classica, is bepaald niet ‘van gisteren’, integendeel. Naar verluidt heeft ze elke veertien dagen een column in El Pais. Ik weet wat me te doen staat: mijn Spaans oppoetsen en een ‘volger’worden van Irene Vallejo.

  3. Dit is voor mij een lastig boek om te beoordelen. Het was niet helemaal wat ik er van
    verwacht had, d.w.z. het was geen geschiedkundige systematische benadering van het geschreven woord an sich. Het is een erg meanderend boek, het pikt hier en daar een paar draadjes op, om het een paar hoofdstukken verder weer wat uit te diepen maar het benadert het onderwerp niet ordentelijk. Misschien is dat een moderne trend want ik zie dit wel vaker gebeuren tegenwoordig. Het leest als een associatieve benadering van het onderwerp, eerder een uitgeschreven vlog dan een systematisch boek (ironisch?). De eigen stem van de auteur is ook erg aanwezig, zelf vond ik het storend maar ik kan me goed voorstellen dat anderen het fijne onderbrekingen vinden. Je merkt ook goed wat de stokpaardjes, of de lievelingetjes zijn van de auteur en daardoor bekruipt je het gevoel dat de inhoud van het boek erg arbitrair tot stand is gekomen. Ook is de auteur erg normatief en ze benaderd het onderwerp met een flinke bagage aan vooringenomenheid. Goed dat de auteur wel benoemd – helaas ook weer fragmentarisch – dat er ook veel stemmen verloren zijn gegaan en dat wat we nu nog kennen vooral het verhaal van de mannelijke elite is, maar waarom wel 10-15 pagina’s besteden aan de verloren vrouwelijke stem en dan weer niet aan de verloren provinciale/arme/progressieve stem ? Of nog maar te zwijgen over het niet-Westerse perspectief dat amper aandacht krijgt hier. Het boek lijkt daarmee een mengelmoes van autobiografie, pamflet voor het geschreven woord, bloemlezing en aanklacht. 

Toch is de stijl niet vervelend en is de vertaling volgens mij geslaagd. Het was ook geen crime om het te lezen maar ik heb niet het idee dat ik veel opgestoken heb en dat vind ik jammer.

  4. Leuke weetjes, maar een weinig systematische benadering van het onderwerp. Bij tijd en wijle politiek correct en dus een loopje nemend met de wetenschappelijke benadering.

  5. Een boek over boeken in de tijd. Van beitelen in kleitabletten tot de geweldige inspanning van monniken om op tijd kwetsbare boeken te kopiëren voor het nageslacht. Van klei naar perkament naar papier. De schrijfster is veelal opgewekt, en dat merk je op alle bladzijden, nou ja bijna. Een van de zwaartepunten is haar voorliefde voor wat de Grieken hebben gepresteerd, heel lang geleden. En daarna de Romeinen. Een gevoel van treurnis bekroop me toen het uit was. Voor mij had het best 1500 bladzijden mogen hebben i.p.v. 533. Mooie druk. Op sommige onderwerpen wordt iets te weinig ingegaan. Soms denk ik dat dit haar opzet is, het zet je er toe aan om er meer over te willen weten. Sommige onderwerpen slaat zij gewoon over, je kunt helaas niet alles behandelen. Leuke details zijn her en der verspreid, wellicht een van de charmes. Ondanks deze ogenschijnlijk negatieve details vind ik dit boek een geweldige prestatie van deze Spaanse dame. En nou maar hopen dat deel 2 verschijnt.

  6. Bijzonder aardig boek dat waard is gekocht en gelezen te worden. Moest wel even doorbijten in het begin want ik vond de draad moeilijk vindbaar. Verder is het een pennevrucht van een classica met veel nadruk op Griekse en Latijnse schrijvers. Daar is niks mis mee ofschoon voor het thema het perspectief wat breder had gemogen. Opvallend is daarbij dat de Bijbel als klassiek document dan grofstoffelijk buiten beeld blijft. En ook het klooster als doorgeefluik, juist van al die klassieken, slechts een bladzijde waard geacht wordt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*